Vrijdag 12 juni heeft Kees Mercks afscheid genomen na 33 jaar als universitair docent Tsjechisch letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Velen kennen hem natuurlijk als vertaler van Tsjechische literatuur, in het bijzonder van de schrijver Bohumil Hrabal. Tijdens het afscheidssymposium over het literair vertalen van Slavische literaturen in Nederland onder de titel “Vertaalslagen” heeft een keur aan vertalers van Slavische literatuur het woord gevoerd: Edgar de Bruin, Karol Lesman, Arthur Langeveld, Emmanuel Waegemans, Guido Snel en Irma Pieper. Er werd veel gelachen die middag, want het lot van een vertaler is niet zonder voetangels en klemmen tot en met het punt van de schijnbare onvertaalbaarheid van een tekst uit een andere cultuur, context, historie, waardengemeenschap. Aan de hand van concrete voorbeelden werd een aantal vertaaldilemma’s interactief met de zaal besproken, waardoor er een levendige sfeer ontstond. Ook de grenzen van het vertalen werd verkend en werd de vraag opgeworpen of ter verrijking van de Nederlandse taal “met een broek vol goesting rondlopen” een passende tekst zou kunnen zijn in een vertaling. Kees Mercks werd door professor Willem Weststeijn geroemd om zijn wetenschappelijke artikelen, met name over het uit Tsjechië afkomstige thema van de “semantische geste” (duiding van de integrale betekeniswereld, van waaruit een auteur een werk of het hele oeuvre schrijft). De neerslag van het wetenschappelijke werk van Kees Mercks is gebundeld in het boek “Terugblik voor de toekomst” (uitgeverij Pegasus) met een weergave van zijn belangrijkste wetenschappelijke artikelen. Aan het slot van het symposium deed Kees Mercks een dringend beroep op de UvA om te komen tot een universitaire vertaalopleiding, Algemene Vertaalwetenschap (AVW) en beschouwt dit als een kerntaak van de universiteit in deze tijd, waarin wij bijvoorbeeld binnen de EU maar ook in het dagelijks leven steeds (vanuit onze eigen context) aan het vertalen zijn om tot communicatie , samenwerking en wederzijds begrip te kunnen komen. Tot verrassing van Kees Mercks werd hij aan het eind van het symposium door de Tsjechische ambassadeur onderscheiden met de zilveren Jan Masaryk-penning als erkenning voor zijn werk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten